نقش خانواده در پیشگیری از خودکشی

خانه می‌تواند جایی باشد که فرد برای نخستین بار درباره رنج خود حرف می‌زند؛ به شرط آنکه مطمئن باشد با تحقیر، تهدید یا عجله برای قضاوت روبه‌رو نمی‌شود. نقش خانواده در پیشگیری از خودکشی به کنترل همه رفتارها محدود نیست. ساختن رابطه‌ای که در آن درخواست کمک ممکن باشد، بخش مهمی از حمایت است.

گفت‌وگو را به زمان بحران محدود نکنید

در زندگی روزمره فرصت کوتاهی برای شنیدن حال یکدیگر بسازید. پرسش «امروز چه چیزی برایت سخت بود؟» گاهی گفت‌وگوی بیشتری از «همه‌چیز خوبه؟» ایجاد می‌کند. هنگام پاسخ، گوشی را کنار بگذارید و پیش از پیشنهاد راه‌حل بپرسید فرد چه نوع همراهی می‌خواهد.

تغییرها را با کنجکاوی دنبال کنید

اگر یکی از اعضای خانواده از جمع دور شده، خوابش تغییر کرده یا درباره ناامیدی حرف می‌زند، به‌جای برچسب زدن موضوع را مطرح کنید. بگویید چه چیزی دیده‌اید و چرا نگرانید. یک رفتار به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست، اما نگرانی شما می‌تواند شروعی برای بررسی و دریافت کمک باشد.

درباره موضوع‌های دشوار هم می‌توان صحبت کرد

اگر نگرانی درباره خودکشی وجود دارد، آن را در گفت‌وگویی آرام و روشن مطرح کنید. شنیدن پاسخ ممکن است سخت باشد، اما انکار یا عصبانیت راه کمک را محدود می‌کند. اگر خطر فوری است، تنها گذاشتن فرد یا اتکا به قول او برای آسیب نزدن کافی نیست؛ از خدمات اضطراری و کمک حضوری استفاده کنید.

فرصت شنیدن و همراهی را در زندگی روزمره ایجاد کنیم.

کارهای حمایتی را تقسیم کنید

یک نفر می‌تواند هماهنگی مراجعه را انجام دهد، دیگری رفت‌وآمد را بر عهده بگیرد و فردی دیگر برای ارتباط روزانه وقت بگذارد. این تقسیم کار را تا جای ممکن با مشارکت خود فرد انجام دهید. کمک نباید به حذف حق انتخاب او در تصمیم‌های روزمره تبدیل شود. اطلاعات شخصی را هم فقط در حد لازم و با رعایت حریم او در میان بگذارید.

به تعارض‌های خانه رسیدگی کنید

فریاد، تحقیر و تهدید فضای گفت‌وگو را ناامن می‌کنند. اگر اختلاف‌ها تکرار می‌شوند، درباره مشاوره خانوادگی یا حمایت فردی فکر کنید. در شرایط خشونت، نخست ایمنی را در نظر بگیرید؛ دعوت به گفت‌وگوی مشترک همیشه گزینه امنی نیست. فردی که تحت فشار است نباید مسئول آرام کردن همه اعضای خانواده شود.

پس از مراجعه هم همراه بمانید

حمایت خانوادگی با یک جلسه یا ترخیص پایان نمی‌یابد. درباره قرارهای بعدی، نیاز به همراه و روش تماس در روزهای دشوار توافق کنید. اگر مراقبت برای اعضای خانواده فرساینده شده، خود آن‌ها نیز می‌توانند کمک حرفه‌ای بگیرند. یک خانواده حامی قرار نیست همه پاسخ‌ها را بداند؛ باید بتواند نیاز به کمک را ببیند و برای رسیدن به آن همکاری کند.