نگرانی شما ارزشمند است و همین توجه می‌تواند تفاوت ایجاد کند!

چه زمانی باید با فرد در بحران ارتباط برقرار کنم؟

اگر احساس می‌کنید یکی از اطرافیان‌تان از نظر روحی شرایط دشواری را تجربه می‌کند، منتظر بدتر شدن اوضاع نمانید. هرگونه تغییر قابل‌توجه در رفتار، گفتار یا خلق‌وخو، ابراز ناامیدی، صحبت درباره مرگ یا بی‌ارزش بودن زندگی، کناره‌گیری از دیگران، انجام رفتارهای پرخطر یا هر نشانه‌ای که باعث نگرانی شما می‌شود، دلیلی کافی برای شروع یک گفت‌وگوی صمیمانه و حمایتگرانه است. لازم نیست از وجود همه این نشانه‌ها مطمئن باشید؛ اگر احساس می‌کنید چیزی درست نیست، برقراری ارتباط، پرسیدن حال او و نشان دادن اینکه تنها نیست، می‌تواند نخستین و مهم‌ترین قدم برای کمک و پیشگیری از تشدید بحران باشد.

عوامل خطر تحریک‌کننده رایج

قبل از آنکه شرایط به یک بحران جدی تبدیل شود، بهتر است ارتباط خود را با فرد آغاز کنید. اگر متوجه شدید او با فشارهای روحی، تغییرات ناگهانی در رفتار، احساس ناامیدی، انزوا، از دست دادن علاقه به زندگی، تجربه یک فقدان یا رویداد آسیب‌زا، یا سایر عوامل خطر دست‌وپنجه نرم می‌کند، زمان مناسبی برای ابراز نگرانی و حمایت است. لازم نیست از وجود افکار خودکشی مطمئن باشید؛ اگر احساس می‌کنید حال فرد مانند گذشته نیست، یک گفت‌وگوی صمیمانه، بدون قضاوت و همراه با همدلی می‌تواند به او نشان دهد که تنها نیست و در صورت نیاز، مسیر دریافت کمک حرفه‌ای را هموار کند. گاهی همین ارتباط به‌موقع، مهم‌ترین گام در پیشگیری از تشدید بحران و حفظ جان یک انسان است.

وقتی متوجه شدید که شخصی در تقلا است

بهترین زمان برای برقراری ارتباط، همان زمانی است که احساس می‌کنید یکی از نزدیکان‌تان حال خوبی ندارد یا نشانه‌هایی از فشار روانی، ناامیدی یا انزوا را بروز می‌دهد. منتظر نمانید تا از شدت مشکل مطمئن شوید یا شرایط بحرانی شود. یک تماس، پیام یا گفت‌وگوی صمیمانه می‌تواند به فرد نشان دهد که تنها نیست و کسی به او اهمیت می‌دهد. اگر نگرانی شما ادامه داشت، با همدلی به حرف‌های او گوش دهید، بدون قضاوت از احساساتش بپرسید و در صورت لزوم، او را برای دریافت کمک تخصصی همراهی کنید. گاهی یک ارتباط به‌موقع، آغاز مسیری برای بازگشت امید و پیشگیری از یک بحران جدی است.

عوامل خطر تحریک‌کننده رایج

اگر احساس می‌کنید فرد در خطر فوری قرار دارد یا احتمال می‌دهید هر لحظه به خود یا دیگران آسیب برساند، موضوع را جدی بگیرید و او را تنها نگذارید. در چنین شرایطی، حفظ آرامش، ماندن در کنار فرد و درخواست کمک فوری اهمیت زیادی دارد. در اسرع وقت با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید و در صورت وجود خطر قریب‌الوقوع، از خدمات اورژانس نیز کمک بخواهید. اقدام سریع و به‌موقع می‌تواند از وقوع یک حادثه ناگوار پیشگیری کرده و فرصت لازم برای دریافت حمایت تخصصی را فراهم کند.